Friday, December 15, 2017

Δυο επιβεβαιώσεις

Το περασμένο Σάββατο ανάρτησα μια εκτεταμένη ανάλυση για το ταξίδι του Ερντογάν, όπου ανάμεσα στα άλλα εξηγούσα τους λόγους για τους οποίους η ελληνική Κυβέρνηση ήθελε διακαώς την πραγματοποίηση αυτού του αμφιλεγόμενου ταξιδιού. Ως κύριο λόγο ανέφερα την αγωνία της Κυβέρνησης για την πιθανότητα θερμού επεισοδίου και ατυχήματος στο Αιγαίο και την αναζήτηση διαύλων αποφόρτισης μέσω του Ερντογάν.
Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, επιβεβαιώθηκε αυτή η ανάλυσή μου μέσω του ίδιου του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά χθες στη Βουλή, ο οποίος παραδέχθηκε ότι η πρόσκληση προς τον Ερντογάν έγινε για να διαμορφωθούν “κανάλια επικοινωνίας”.

Το δεύτερο θέμα που ανέφερα στην ανάλυσή μου είναι το ζήτημα του διορισμού των μουφτήδων στη Θράκη, το οποίο έθεσε ο Ερντογάν. Εξήγησα με ιστορικά και νομικά δεδομένα ότι είναι λανθασμένη η πρακτική του διορισμού των μουφτήδων και πως πρέπει να αλλάξει: “Πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο θα πρέπει να θεραπεύσει η ελληνική πολιτεία, ανεξαρτήτως των αιτιάσεων του Ερντογάν.” Ανέφερα μάλιστα πως μπορούν να ξεπεραστούν οι ανησυχίες για μια ευρύτερη εκλογή από όλους τους μουσουλμάνους της μειονότητας: “Αυτοί οι φόβοι μπορούν να καλυφθούν αν επιλεγεί η εκλογή από ένα εκλεκτορικό σώμα (şura) και όχι από ολόκληρη τη μειονότητα.”


Με ενδιαφέρον είδα σήμερα ότι αυτήν ακριβώς τη θέση μου ασπάστηκε σήμερα και ο Υπουργός Παιδείας Γαβρόγλου σε συνέντευξή του στο κανάλι της Βουλής και το επιβεβαίωσε πριν από λίγο στις Βρυξέλλες και ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να χαιρετίσω σωστές ρυθμίσεις από την πλευρά της Κυβέρνησης.

Κάτω από το 4% το επιτόκιο του 10ετούς ομολόγου

Το επιτόκιο του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου αποκλιμακώθηκε ραγδαία σήμερα σε επίπεδα κάτω του 4%. Πρόκειται για επίπεδο που έχει να παρατηρηθεί από το 2006.

Από τις αρχές Δεκεμβρίου το επιτόκιο έχει υποχωρήσει κατά περίπου 140 μονάδες βάσης και είναι φανερό ότι οι αγορές προεξοφλούν πλέον μια ομαλή έξοδο από το Μνημόνιο και κάποια ελάφρυνση στο χρέος.

Σοβαρές ενδείξεις για εμπλοκή του Μαδούρο σε διεθνές εμπόριο ναρκωτικών

Σε 18 χρόνια κάθειρξη καταδικάστηκαν σήμερα από ομοσπονδιακό δικαστήριο της Νέας Υόρκης δυο ανηψιοί της συζύγου του Προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο για διεθνές εμπόριο ναρκωτικών αξίας πολλών εκατομμυρίων δολλαρίων.


Οι δυο ανηψιοί της συζύγου του Μαδούρο Efraín Antonio Campo Flores και Franqui Francisco Flores de Freitas είχαν συλληφθεί το 2015 στην Αϊτή μετά από διεθνή επιχείρηση της DEA και της Κυβέρνησης της Κολομβίας. Στο κατηγορητήριο αναφέρεται ότι τα δυο ξαδέρφια, στα οποία οι Βενεζουελάνοι έχουν κολλήσει το προσωνύμιο 'narcosobrinos' ('ναρκοανήψια'), συμμετείχαν σε ένα δίκτυο διεθνούς διακίνησης ναρκωτικών αξίας 20 εκατομμυρίων δολλαρίων από την Κολομβία, με τη συνεργασία της κολομβιανής ανταρτικής οργάνωσης FARC και με σκοπό την οικονομική στήριξη του καθεστώτος Μαδούρο.

Έγγραφο εμπλέκει τον Μαδούρο

Την εμπλοκή του Μαδούρο φωτογραφίζει έγγραφο που κατέθεσε ο αρμόδιος Εισαγγελέας Joon H. Kim και το οποίο εμφανίζει την παράνομη ναρκοεπιχείρηση να έχει την 'υψηλή έγκριση' του Προέδρου της Βενεζουέλας.


Ένας από τους κατηγορουμένους, ο Campo Flores, δήλωσε κατά την απολογία του: "Γνωρίζω ότι διέπραξα σοβαρά λάθη σε αυτήν την υπόθεση".

Thursday, December 14, 2017

Μην καταρρέεις άλλο ρε Ευρωζώνη...

Νέα μείωση της ανεργίας στην Ευρωζώνη και ιστορικό ρεκόρ απασχόλησης ανακοίνωσε πριν από λίγο η Eurostat.

Μην καταρρέεις άλλο ρε Ευρωζώνη, δεν αντέχει πια ο Γιάνης ο Βαρουφάκης.

Ασημαντούλης

"Έμεινα καθισμένος την ώρα που η Ευρώπη έδινε βραβείο σε ανθρώπους που έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα για τη Δημοκρατία διότι είμαι ένας ασήμαντος βολεψάκιας που δεν έχω ρισκάρει τίποτε στη ζωή μου αλλά κορόιδευα μια ζωή τους πάντες προσποιούμενος τον σοβαρό".
~Δημήτρης Παπα-ασημαντούλης

Η Ευρώπη υπερασπίζει τη Δημοκρατία στη Βενεζουέλα και η Αριστερά απέχει

Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης της Βενεζουέλας παρέλαβαν την Τετάρτη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το Βραβείο Ζαχάρωφ για τουςαγώνες τους για τη Δημοκρατίακαι οι ξεφτίλες ευρωβουλευτές της Αριστεράς αποχώρησαν από την αίθουσα.


Εδώ το βίντεο της εκδήλωσης:

Wednesday, December 13, 2017

Η πρώτη μεγάλη ήττα του Τραμπ

Την πρώτη του εκλογική ήττα υπέστη χθες ο Ντόναλντ Τραμπ με την εκλογή του Δημοκρατικού υποψήφιου Νταγκ Τζόουνς ως γερουσιαστή της Αλαμπάμα στις τοπικές εκλογές που διεξήχθησαν χθες στην νότια αυτή πολιτεία των ΗΠΑ.

Εικοσιπέντε χρόνια είχε να εκλεγεί Δημοκρατικός υποψήφιος στην Αλαμπάμα και αυτό συνέβη παρά την μαζική στήριξη που είχε ο Ρεπουμπικανός υποψήφιος Ρόι Μουρ από τον Ντόναλντ Τραμπ και τους "αντισυστημικούς" ακροδεξιούς του Alt-Right κινήματος.

Ο Μουρ όμως βαρύνεται με σειρά από σοβαρές καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση σε ανήλικα κορίτσια και φαίνεται πως αυτές οι καταγγελίες έκριναν σε ένα βαθμό την αναμέτρηση καθώς μείωσαν αισθητά τα ποσοστά του Μουρ στις γυναίκες ψηφοφόρους.

Δεν ήταν όμως μόνο μια ψήφος απόρριψης του Μουρ. Σε δήμους της Αλαμπάμα με υψηλή δημογραφική σύνθεση μορφωμένων λευκών ο Τζόουνς κέρδισε με άνεση τον Μουρ, ακόμη και στους άνδρες ψηφοφόρους. Αυτό ίσως να είναι μια πρώτη ένδειξη ότι ο Τραμπ αρχίζει να χάνει τη στήριξη των βασικών του υποστηρικτών.

Τα πράγματα δυσκολεύουν τώρα σημαντικά για τους Ρεπουμπλικανούς στη Γερουσία, αφού η πλειοψηφία τους μειώνεται πλέον στη μια μόνο έδρα.



Monday, December 11, 2017

Δικτάτορας και με τη βούλα

Ο Μαδούρο βρήκε τη λύση για να επικρατήσει στις προεδρικές εκλογές του 2018 (εφ' όσον γίνουν): Ανακοίνωσε χθες ότι τα βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης θα αποκλειστούν από τις εκλογές με την αιτιολογία ότι απείχαν από τις χθεσινές δημοτικές εκλογές και είχαν καλέσει το λαό της Βενεζουέλας να μη συμμετάσχει.


Μιλώντας σε δημοσιογράφους και οπαδούς του στο εκλογικό τμήμα του Καράκας που ψήφισε έκανε την εξής δήλωση:
"Τα άλλα κόμματα [της αντιπολίτευσης] έχουν εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη της Βενεζουέλας και σήμερα εξαφανίστηκαν τελειωτικά. Τα κόμματα που δεν πήραν μέρος στις σημερινές εκλογές και κάλεσαν τους ψηφοφόρους να μποϋκοτάρουν τις εκλογές δεν μπορούν να πάρουν ξανά μέρος [σε εκλογές]".

Απόλυτη επικράτηση των Μαδουριστών στις δημοτικές εκλογές

Στις χθεσινές εκλογές οι πολίτες της Βενεζουέλας κλήθηκαν να εκλέξουν δημοτικούς άρχοντες σε 335 δήμους της χώρας, αλλά η αντιπολίτευση απείχε και είχε καλέσει τους ψηφοφόρους να απόσχουν ισχυριζόμενη ότι η εκλογική διαδικασία ήταν απόλυτα διαβλητή.


Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν λίγο μετά τα μεσάνυχτα τοπική ώρα, οι συνδυασμοί των Μαδουριστών κέρδισαν 41 από τους πρώτους 42 δήμους που είχαν καταμετρηθεί. Οι φιλοκυβερνητικοί συνδυασμοί κέρδισαν ακόμη και παραδοσιακά προπύργια της αντιπολίτευσης όπως το Μαρακαΐμπο και τον δήμο Σούκρε στο Καράκας.

Δικτατορία και με τη βούλα

Η αποχή της αντιπολίτευσης έδωσε στον Μαδούρο την πρόφαση για να επιβάλλει πλέον μια μονοκομματική δικτατορία τύπου Κούβας στη Βενεζουέλα. Οι φυλακίσεις, οι απαγορεύσεις, η αστυνομική βία, η κόπωση και η αυτοεξορία πολλών από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης έδωσε την ευκαιρία στον Μαδούρο να επιβάλλει τους όρους του στο παιγνίδι.

Saturday, December 9, 2017

Zor ilişki

Η πρώτη μετά από 65 χρόνια επίσκεψη αρχηγού του τουρκικού κράτους στην Ελλάδα ήταν σίγουρο ότι θα προκαλούσε αντιδράσεις, συζητήσεις και προβληματισμούς. Ιδίως όταν έχει κανείς να κάνει με μια sui generis προσωπικότητα όπως είναι ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν.


Το πρώτο λογικό ερώτημα είναι γιατί έγινε η επίσκεψη και γιατί έγινε τώρα. Η απάντηση που δίνουν κυβερνητικές πηγές είναι ότι “ήθελε να έλθει και έπρεπε να έλθει. Με τις καταιγιστικές εξελίξεις που σημειώνονται στην περιοχή, δεν θα βρίσκαμε ποτέ ‘καλό timing’». Άρα η επίσκεψη έγινε διότι ήταν επιθυμία και επιλογή του ίδιου του Ερντογάν πρωτίστως και όχι της ελληνικής Κυβέρνησης.

Για τους λόγους που ο Ερντογάν ήθελε να πραγματοποιήσει αυτήν την επίσκεψη μπορεί κανείς να κάνει αρκετές υποθέσεις, μέχρι και να μπει σε συνομωσιολογικά σενάρια. Η λογική ανάλυση όμως οδηγεί σε τρεις βασικούς λόγους:
α) μια επίσκεψη σε χώρα-μέλος της ΕΕ, και μάλιστα στη χώρα με την οποία η Τουρκία έχει τα σοβαρότερα προβλήματα, στέλνει ισχυρό διεθνές μήνυμα ότι είναι ένας “αποδεκτός” ηγέτης, του οποίου το authority και ο τρόπος διακυβέρνησης δεν αμφισβητείται. Για τον Ερντογάν είναι ιδιαίτερα σημαντικό κάτι τέτοιο μετά την ευθεία σύγκρουση των τελευταίων μηνών με πολλούς Ευρωπαίους ηγέτες, όπως η Μέρκελ, ο Ρούτε κ.ά.
Ο φιλοκυβερνητικός Τύπος είχε αναδείξει αυτήν την πτυχή από τις αρχές Νοεμβρίου: “Η ελληνική πλευρά εκτιμά ότι ο ίδιος επιθυμεί να δείξει πως συνομιλεί ακόμα με τη Δύση και ως εκ τούτου η Ελλάδα προσφέρεται με τον καλύτερο τρόπο γι’ αυτό, καθόσον αποτελεί μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ.”
β) να θέσει, έως και εκβιαστικά, το θέμα της έκδοσης των 8 Τούρκων πραξικοπηματιών, παρ'όλη την αντίθετη απόφαση του Αρείου Πάγου.
γ) να φέρει στην ατζέντα την επιδίωξή του για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης και να καταδείξει με εμφατικό τρόπο το ενδιαφέρον του για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.

Η ελληνική πλευρά δεν φαίνεται να είχε κάτι να κερδίσει από μια επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στην Ελλάδα και φαίνεται ότι σύρθηκε σε αυτήν την εξέλιξη από την επιθυμία και τον στρατηγικό σχεδιασμό του Ερντογάν. Άρα τίθεται εύλογα το ερώτημα: Γιατί σύρθηκε η ελληνική Κυβέρνηση σε αυτήν την επίσκεψη;
Η απάντηση βρίσκεται, δυστυχώς, στη δυσχερή θέση που βρίσκεται και η χώρα και η ίδια η Κυβέρνηση.
α) Η χώρα έχει πολύ μικρά περιθώρια (στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά) να αντέξει χωρίς οδυνηρό κόστος ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο. Μια τέτοια εξέλιξη θα έπληττε και την Οικονομία (τουρισμός, επενδύσεις κλπ.) αλλά θα έριχνε επιπλέον βάρος στις Ένοπλες Δυνάμεις σε μια εποχή που η χώρα δεν έχει καμμία δυνατότητα να αυξήσει τις αμυντικές της δαπάνες. Χαρακτηριστική είναι η σπουδή της ελληνικής πλευράς να προωθήσει την επανέναρξη των διμερών επαφών για τα ΜΟΕΑ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και Ασφάλειας), “με ενεργή συμμετοχή της στρατιωτικής ηγεσίας” όπως αναφέρει το non-paper του Μαξίμου.
β) Η Κυβέρνηση βρίσκεται σε δυσχερή θέση έναντι της Τουρκίας λόγω της παρουσίας του Πάνου Καμμένου στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Οι παντελώς ανεύθυνες και επικίνδυνες φραστικές παρεμβάσεις, κινήσεις (υπέρπτηση πάνω από τα Ίμια) και η γενικότερη στάση του, τον έχουν καταστήσει έναν αδύναμο κρίκο και liability ασφάλειας για τη χώρα. Η απόλυτη εξαφάνιση του αρχηγού των ΑΝΕΛ από την επίσκεψη Ερντογάν είναι μια έμπρακτη απόδειξη προς στην Τουρκία ότι 'τις αποφάσεις στην Ελλάδα τις παίρνει ο Αλέξης Τσίπρας' και πως ο Καμμένος είναι απλώς ένα “αναγκαίο κακό” για να υπάρχει κυβερνητική πλειοψηφία.

Τα αποτελέσματα σε πρακτικό επίπεδο
Σε επίπεδο ουσίας η επίσκεψη Ερντογάν απέφερε ελάχιστα αποτελέσματα, έως και μηδαμινά. Σύμφωνα με το κυβερνητικό non-paper, αποφασίστηκε η επανέναρξη των συνομιλιών για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης και Ασφάλειας αλλά αυτό δεν ισχύει και είναι καθαρό spinning. Η επανέναρξη των συνομιλιών για τα ΜΟΕΑ αποφασίστηκε τον Οκτώβριο στην Άγκυρα από τους Κοτζιά και Τσαβούσογλου, όπως δήλωσε ο ίδιος οΚοτζιάς σε ενημέρωση των δημοσιογράφωνστις 26 Οκτωβρίου.
Το δεύτερο spinning της Κυβέρνησης αφορά στο ότι δήθεν αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης η σύγκλιση του Ανωτάτου Συμβούλιο Συνεργασίας των δύο χωρών. Και αυτή η απόφαση ελήφθη κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Κοτζιά στην Άγκυρα τον Οκτώβριο. Τότε μάλιστα είχε ανακοινωθεί ότι θα διεξαχθεί τον Φεβρουάριο, ενώ τώρα λέγεται ότι θα διεξαχθεί “το συντομότερο δυνατόν”, άρα μπορεί στην πράξη να έχουμε πάει πιο πίσω και από την απόφαση του Οκτωβρίου.

Στην πορεία θα φανεί αν τα ΜΟΕΑ θα φέρουν κάποιο απτό αποτέλεσμα για την εκτόνωση της έντασης στο Αιγαίο, κάτι όμως που δεν φαίνεται πιθανό διότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκλείψουν οι λόγοι που προκαλούν την ένταση. Αυτό που μπορεί να συμβεί είναι να βελτιωθεί το πλαίσιο επικοινωνίας των στρατιωτικών επιτελείων των δυο χωρών, ώστε να περιοριστούν ουσιαστικά οι πιθανότητες πρόκλησης θερμού επεισοδίου.

Επικοινωνιακή πανωλεθρία
Εκεί που όχι μόνο δεν υπήρξαν θετικά αποτέλεσμα, αλλά υπήρξε πραγματική πανωλεθρία ήταν στο επίπεδο της επικοινωνίας και των εντυπώσεων.
Οι εκατέρωθεν προσφωνήσεις σε ζωντανή μετάδοση μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες κατά την επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στον Προκόπη Παυλόπουλο και η όλη στάση των δυο ανδρών στο Προεδρικό Μέγαρο, πρέπει να αποτελεί τη μεγαλύτερη επικοινωνιακή ήττα Έλληνα αρχηγού Κράτους από την εποχή της χούντας. Η ανεύθυνη επιλογή του Παυλόπουλου να “νουθετήσει” δημόσια τον Ερντογάν για τις δηλώσεις του στη συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά ως προς τη Συνθήκη της Λωζάνης, προκάλεσε την άμεση απάντηση του Τούρκου Προέδρου και το στρίμωγμα του Παυλόπουλου που, μη έχοντας τι να απαντήσει, πέταξε το μπαλάκι στον Κοτζιά, δηλώνοντας εν τέλει 'αναρμόδιος' αφού είπε “δεν είμαι εκτελεστικός Πρόεδρος όπως εσείς”. Προκάλεσε δηλαδή με τον Τούρκο Πρόεδρο για ένα πολύ ευαίσθητο ζήτημα για το οποίο δεν έχει θεσμική αρμοδιότητα και όταν στριμώθηκε έστριψε πετώντας τη μπάλα στην εξέδρα.
Επρόκειτο για ντροπιαστική στιγμή για το θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και για τη χώρα, και αιτία είναι η ανεύθυνη προσωπικότητα του ίδιου του Παυλόπουλου, ο οποίος θεώρησε ότι έχει “το ανάστημα να υποδυθεί το ρόλο του εθνικού ηγέτη που θα αποκρούσει τις ιταμές προκλήσεις του νεοσουλτάνου” και να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης στους Έλληνες και διθυραμβικά πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες που προωθούν εδώ και χρόνια τους ανέξοδους δεκάρικους λόγους στις Άνω Ραχούλες ανά την Ελλάδα όπου κάθε φορά υποτίθεται πως “στέλνει αυστηρό μήνυμα προς την “Άγκυρα”.
Όταν ήρθε η ώρα να αντιπαρατεθεί με τον αντίπαλο in flesh and blood, είδαμε όλοι ποιός είναι ο Προκόπης Παυλόπουλος. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που έμεινε στήλη άλατος όταν μπροστά του ένας ναζί χατσούκισε μια γυναίκα.

Στη συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα τα πράγματα ήταν πιο μαζεμένα, καθώς ο Τσίπρας είχε ήδη πάρει το μήνυμα του στραπάτσου Παυλόπουλου και διότι ο ίδιος ο Ερντογάν δεν θέλησε να φέρει και αυτόν σε δύσκολη θέση. Μέσα στο πλαίσιο όμως της αμηχανίας της κοινής συνέντευξης Τύπου, φάνηκε ξεκάθαρα ότι η ελληνική πλευρά έχει παντελή άγνοια για το τι θέλει η Τουρκία όταν μιλάει για “επικαιροποίηση” της Συνθήκης της Λωζάνης.

Τι θέλει η Τουρκία
Το θέμα της 'επικαιροποίησης' ή αναθεώρηση της Συνθήκη της Λωζάνης δεν το έθεσε η Τουρκία πρώτη φορά στη συνέντευξη Ερντογάν στον Παπαχελά, και είναι παντελώς γελοίοι οι ισχυρισμοί κάποιων όπως πχ ο Σγουρίδης, πως ήταν λάθος η αναμόχλευση του θέματος από τον διευθυντή της Καθημερινής. Η τουρκική ηγεσία θέτει το ζήτημα εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, και μάλιστα έχει κάνει σχεδόν σαφές το τι επιδιώκει με αυτήν την 'επικαιροποίηση'. Στις 30 Σεπτεμβρίου2016 ο Ερντογάν απευθυνόμενος σε δημάρχους και κοινοτάρχες ήταν λίαν αποκαλυπτικός: “Στη Λωζάνη παραδώσαμε τα νησιά τα οποία είναι τόσο κοντά [στα τουρκικά παράλια] που μπορείς και να φωνάξεις απέναντι. Αυτά τα νησιά μας ανήκαν. Εκεί υπάρχουν ακόμη τα τζαμιά μας και οι χώροι λατρείας μας. Παρ' όλα αυτά φτάσαμε στο σημείο να συζητάμε ακόμη για την υφαλοκρηπίδα, τον εναέριο χώρο, τα χωρικά ύδατα. Γιατί; Εξ αιτίας αυτών που ήταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Λωζάνη”.

Όπως έγραφα και τότε, ο άμεσος στόχος ήταν μεν αναδειχθεί ο δήθεν ενδοτισμός του κόμματος της αντιπολίτευσης CHP (ο βασικός διαπραγματευτής της Τουρκίας στη Λωζάνη ήταν ο Ισμέτ Ινονού, ιδρυτής του CHP), αλλά φάνηκε καθαρά η επιδίωξη της τουρκικής ηγεσίας που είναι η αλλαγή του status quo στο Αιγαίο.


Το άρθρο της Συνθήκης που “πονά” ιδιαίτερα την Τουρκία είναι το Άρθρο 12 και ειδικά η β' παράγραφος που αναφέρει ότι μόνο τα νησιά που βρίσκονται σε απόσταση εγγύτερη των τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές θα τεθούν υπό τουρκική κυριαρχία (εκτός της Ίμβρου, της Τενέδου και των Λαγουσών νήσων). Είναι γνωστό ότι η Τουρκία τουλάχιστον από 1996 αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε 152 νησιά και νησίδες του Αιγαίου. Κάποια από αυτά αφορούν άμεσα στη Συνθήκη της Λωζάνης, όπως οι Οινούσσες, οι Φούρνοι, η Γαύδος κ.ά. Ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας θεωρείται η διεκδίκηση του Καλόγερου και των Αντίψαρων, καθώς ενδεχόμενη τουρκική κυριαρχία σε αυτά τα νησιά θα δημιουργούσε έναν τουρκικό θύλακα με υφαλοκρηπίδα, εναέριο χώρο και χωρικά ύδατα στη μέση του Αιγαίου.
Μια ενδεχόμενη συζήτηση δηλαδή για 'επικαιροποίηση' της Συνθήκης της Λωζάνης θα έθετε και το ζήτημα της κυριαρχίας αυτών των νησιών. Πρόκειται δηλαδή για μια προσπάθεια να επισημοποιηθούν οι γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο και να αλλάξει η κυριαρχία κάποιων νησιών ή νησίδων.

Για τους μουφτήδες
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Τούρκος Πρόεδρος στο ζήτημα του καθεστώτος των μουφτήδων στη Θράκη και το γεγονός ότι διορίζονται και δεν εκλέγονται από τη μειονότητα. Ενώ ανέφερε λανθασμένα ότι η συγκεκριμένη πρόνοια αναφέρεται στη Συνθήκη της Λωζάνης, εν τούτοις πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο θα πρέπει να θεραπεύσει η ελληνική πολιτεία, ανεξαρτήτως των αιτιάσεων του Ερντογάν.
Η συνταγματική επιταγή της θρησκευτικής ελευθερίας επιτάσσει την πλήρη ανεξαρτησία των μουφτήδων στη Θράκη. Λόγω όμως του ιδιότυπου καθεστώτος της σαρίας στη μουσουλμανική μειονότητα, οι μουφτήδες έχουν και δικαστική εξουσία και αυτό δημιουργεί μια εύλογη ευθύνη της πολιτείας για εποπτεία. Θα μπορούσε κάλλιστα να θεσμοθετηθούν αυστηροί ακαδημαϊκοί όροι για την πλήρωση αυτών των θέσεων και βέβαια η νομοθέτηση της προαιρετικής και συναιτετικής εφαρμογής της σαρίας και όχι της υποχρεωτικής εφαρμογής της, όπως ισχύει σήμερα με βάση τη νομολογία του Αρείου Πάγου. Παρότι η εκλογή μουφτή προβλεπόταν στη Συνθήκη των Αθηνών του 1913 και τον εφαρμοστικό νόμο του 1920, εν τούτοις δεν εφαρμόστηκε ποτέ διότι το ελληνικό κράτος φοβόταν ότι ένα εκλεγμένος μουφτής θα μπορούσε να παίξει το ρόλο και πολιτικού ηγέτη. Αυτοί οι φόβοι μπορούν να καλυφθούν αν επιλεγεί η εκλογή από ένα εκλεκτορικό σώμα (şura) και όχι από ολόκληρη τη μειονότητα. Εξάλλου αν υπήρχε ανάγκη δημιουργίας “πολιτικού ηγέτη” για τη μειονότητα θα μπορούσε κάλλιστα να επιλεγεί ένας από τους τέσσερεις μουσουλμάνους βουλευτές.

Η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και η ανευθυνότητα κοστίζουν
Εν κατακλείδι, η επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα ανέδειξε τις αντιφάσεις και την προχειρότητα της ελληνικής πολιτικής απέναντι στην Τουρκία και την παντελή έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού.
Μια Κυβέρνηση που αναζητεί στηρίγματα στον Ερντογάν για να αποτρέψει “ατυχήματα” που δεν θα μπορεί να διαχειριστεί και για να 'αποστειρωθεί' από έναν Υπουργό Αμύνης που αποτελεί εθνικό κίνδυνο και ντροπή είναι ανύμπορη να χαράξει οποιαδήποτε μακρόπνοη στρατηγική και, εν τέλει, να υπηρετήσει τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας. (επιλέγω να μην χρησιμοποιήσω τον όρο “εθνικά συμφέροντα” γιατί ο συγκεκριμένος όρος έχει αλλοτριωθεί).

Τραγικά ολίγιστος και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι άξιος μόνο για δεκάρικους λόγους σε εγκαίνια προτομών αγωνιστών του '21 στις ανά την επικράτεια Άνω Ραχούλες. Για αρχηγός κράτους δεν κάνει αυτός ο άνθρωπος και ελπίζω να μην χρειαστεί να εμπλακεί ξανά σε στρατηγικής σημασίας επαφές με ξένους ηγέτες μέχρι το τέλος της ανάξιας για τη χώρας θητείας του σε δυο χρόνια.

Θλιβερή επίσης ήταν η παντελής έλλειψη οποιασδήποτε αναφοράς από την ελληνική πλευρά στις τραγικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, τις φυλακίσεις εκατοντάδων δημοσιογράφων χωρίς καμμία προστασία για δίκαιη δίκη, τις καταδίκες πολιτών επειδή είχαν την απερισκεψία να γράψουν ένα αρνητικό σχόλιο για τον Ερντογάν στο Facebook, στον αποδεδειγμένο εξοπλισμό τζιχαντιστών από την MIT, και πάμπολλα άλλα παραδείγματα όπου ο Ερντογάν έχει φερθεί ως αυταρχικός δικτάτορας.
Αντ' αυτού του δόθηκε βήμα να κομπάσει για το δήθεν τέλειο επίπεδο της τουρκικής δικαιοσύνης και να αμφισβητήσει την εξουσία και την αμεροληψία της ελληνικής Δικαιοσύνης, απαιτώντας την παράνομη έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών. Η σιωπή αυτή γίνεται πιο εξοργιστική όταν έρχεται από μια Κυβέρνηση που κουνά το δάκτυλο σε άλλους για την αριστεροσύνη της και τον καημό της για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τι μπορεί και πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα;
Η ατυχής αυτή επίσκεψη αφήνει μεν μια πικρή γεύση, αλλά μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για ένα γόνιμο προβληματισμό για τις σχέσεις με την Τουρκία και τη συγκρότηση ενός ευρύτερου στρατηγικού σχεδιασμού που δεν εκπνέει κάθε φορά που θα αλλάζει η Κυβέρνηση.

Αυτό που μπορεί κανείς εύκολα να πει είναι ότι η μέχρι σήμερα στρατηγική είναι αδιέξοδη και στερείται ρεαλισμού και οράματος. Η μέχρι τώρα θέση της χώρας στηρίζεται σε δυο άξονες:
α) άρνηση διαπραγμάτευσης των διεθνών συνθηκών και οχύρωση πίσω από το διεθνές δίκαιο
β) στήριξη της ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας

Και οι δυο αυτοί άξονες όμως έχει φανεί στην πράξη ότι έχουν φτάσει στα όριά τους.
α) Όσο και φωνάζουμε γαι την τήρηση των Συνθηκών και του διεθνούς δικαίου, αυτά καταστρατηγούνται στην πράξη καθημερινά από την Τουρκία, με αποτέλεσμα τεράστιο κόστος για τη χώρα σε αμυντικές δαπάνες και δέσμευση πολύ μεγάλου αριθμού ανθρώπινου δυναμικού σε μη παραγωγική διαδικασία, όπως και σε διαρκή απειλή για την ασφάλεια της χώρας.
β) Είναι ελάχιστα πιθανό, έως και απίθανο να ενταχθεί η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο ορατό μέλλον, ίσως και ποτέ. Ας δει κάποιος πως αντιμετωπίζονται τα τελευταία χρόνια οι μουσουλμάνοι στις χώρες του Βίζεγκραντ. Τη στιγμή που αρνούνται να δεχθούν έστω και έναν μουσουλμάνο μετανάστη ή έστω και πρόσφυγα, θεωρεί κανείς ότι θα αποδεχθούν την είσοδο των 80 εκατομμυρίων Τούρκων μουσουλμάνων στην ΕΕ, οι οποίοι θα έχουν ελεύθερο δικαίωμα εγκατάστασης και εργασίας στις χώρες αυτές;
Το πιο αισιόδοξο σενάριο θα ήταν μια ειδική εταιρική σχέση, παρόμοια με αυτή που συμφώνησε η ΕΕ με την Ουκρανία. Η πλήρης συμμετοχή πρέπει να θεωρείται απολύτως μη ρεαλιστική.

Αν όμως γίνει αποδεκτή η είσοδος της Τουρκίας στην ΕΕ, η Ελλάδα είναι διατεθειμένη να την αποδεχθεί ως ισότιμο μέλος πρωτού έχουν ρυθμιστεί οι διεκδικήσεις στο Αιγαίο; Θα δεχθούμε να γίνει μέλος της ΕΕ μια χώρα που έχει σε ισχύ το casus belli με την Ελλάδα;

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της σημερινής αδιέξοδης κατάστασης είναι οι περίφημες συζητήσεις για την υφαλοκρηπίδα. Οι συζητήσεις αυτές ξεκίνησαν το 1975 με κοινή απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ και η θέση της ελληνικής πλευράς είναι αυτό είναι και το μόνο ζήτημα που μπορεί η Ελλάδα να διαπραγματευθεί. Από το 1996 όμως ζούμε σε ένα διαφορετικό περιβάλλον λόγω των αξιώσεων της Τουρκίας σε τουλάχιστον 152 νησιά και νησίδες του Αιγαίου. Άρα, για ποιά υφαλοκρηπίδα να μιλήσει κανείς, όταν δεν υπάρχει συμφωνία για το ποιά είναι η έκταση της ελληνικής κυριαρχίας. Οποιαδήποτε συζήτηση για υφαλοκρηπίδα είναι στο κενό, όταν η κυριαρχία ενός μεγάλου μέρος του Αιγαίου αμφισβητείται στην πράξη.

Μια μακρόπνοη λοιπόν στρατηγική για τις σχέσεις με την Τουρκία θα πρέπει να κατατείνει στην εξεύρεση μιας συνολικής λύσης των ελληνοτουρκικών θεμάτων. Έχοντας ορίζοντα δηλαδή τα επόμενα 100 χρόνια, αυτό που θα μπορούσε να δημιουργήσει μια σταθερή σχέση θα ήταν ένα grand bargain, το οποίο θα κατέληγε σε μια τελική ειρήνευση και άρση όλων των αμφισβητήσεων και διαφορών. Μια τέτοια συμφωνία “πάρε-δώσε” θα επέτρεπε στην Ελλάδα να αποδεσμεύσει ένα τεράστιο οικονομικό και ανθρώπινο δυναμικό και θα μπορούσε να μετατρέψει το Αιγαίο σε παράδειγμα οικονομικής ανάπτυξης και ειρηνικής συνύπαρξης.

Υπάρχουν όμως μεγάλα εμπόδια για την επίτευξη μιας τέτοιας “μεγάλης συμφωνίας”. Η Τουρκία δεν είναι ένα κράτος που μπορεί εύκολα η Ελλάδα να εμπιστευθεί, καθώς επανειλημμένα στο παρελθόν έχει αθετήσει συμφωνίες αλλά και επειδή δεν είναι μια σταθερή Δημοκρατία. Θα μπορούσαν όμως για μια τέτοια συμφωνία να βοηθήσουν και άλλες δυνάμεις όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ. Θα μπορούσαν τουλάχιστον να ξεκινήσουν οι πρώτες σκέψεις και προβληματισμοί. Η επίσκεψη Ερντογάν έκανε δραματικά φανερό ότι η μέχρι τώρα πολιτική οδηγεί σε τέλμα τις "zor ilişki", τις δύσκολες σχέσεις των δυο χωρών.

Wednesday, December 6, 2017

Ερντογάν: Να επικαιροποιήσουμε τη Συνθήκη της Λωζάνης [βίντεο]

H συνέντευξη του Ερντογάν στον Αλέξη Παπαχελά σόκαρε μόνο όσους δεν γνωρίζουν σε βάθος τα ελληνοτουρκικά.

Ο Τούρκος Πρόεδρος δεν είπε τίποτε καινούργιο σε σχέση με όσα έχει πει τα τελευταία χρόνια για τη Συνθήκη της Λωζάνης, το Αιγαίο και τη Θράκη.
Μάλλον θα έλεγα ψιλοβαριόταν κιόλας και σε κάποια στιγμή χασμουρήθηκε.


Η επίσκεψη δεν είναι κακό που γίνεται, αν έχει οργανωθεί σωστά. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε είναι το τι θα πει και πως θα το πει στη συγκέντρωση στην Κομοτηνή. Τα άλλα στην Αθήνα είναι διαχειρίσιμα και κυρίως δημόσιες σχέσεις.

Εδώ η συνέντευξη του Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν στον Αλέξη Παπαχελά στο Σκάι:



Η Καταλονία στο ρυθμό των κρίσιμων εκλογών του Δεκεμβρίου

Οι Ciudadanos και οι Σοσιαλιστές φαίνεται να αυξάνουν τις δυνάμεις τους ενόψει των κρίσιμων περιφερειακών εκλογών στην Καταλονία στις 21 Δεκεμβρίου. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο αποσχιστικός συνασπισμός υπό τον Puigdemont διατηρεί τις δυνάμεις του στην περιοχή του 38%, ενώ το μαρξιστικό αποσχιστικό CUP φαίνεται να χάνει 2~3 μονάδες και να πέφτει στο 5%.

Η τάση πάντως που αρχίζει να διαμορφώνεται εντός του αποσχιστικού στρατοπέδου είναι πως το πείραμα της ασύντακτης ανεξαρτησίας απέτυχε και πως πρέπει να αναζητηθούν νέοι τρόποι για την 'αυτοδιάθεση', έστω και εντός του ισπανικού status quo.


Με τις εκλογές του Δεκεμβρίου, το καταλανικό δράμα ετοιμάζεται να περάσει στην επόμενη φάση.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 22/11/2017

Ευρωπαϊκά όπλα στη Σαουδική Αραβία, ανθρωπιστική κρίση στην Υεμένη

Διαστάσεις λιμού λαμβάνει η ανθρωπιστική κρίση στην Υεμένη μετά από δυο εβδομάδες αποκλεισμού της αραβικής αυτής χώρας από τις δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της, όπως προειδοποιεί το Γραφείο του ΟΗΕ για το συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων.

Πρόκειται για μια εμφύλια σύγκρουση, η οποία διαρκεί εδώ και διόμιση χρόνια και έχει λάβει διαστάσεις ενός περιφερειακού πολέμου δι' αντιπροσώπων, με τη Σαουδική Αραβία και τους συμμάχους της στη μια πλευρά και το Ιράν με τη Χεζμπολά στην άλλη.
Στον πόλεμο αυτόν εμπλέκονται εμμέσως και αρκετά ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, μέσω των σημαντικών πωλήσεων οπλικών συστημάτων προς τη Σαουδική Αραβία.

Η τραγική περίπτωση της Υεμένης πρέπει να οδηγήσει την Ευρώπη να αναθεωρήσει την πολιτική της στις εξαγωγές όπλων, καθώς έχει καταστεί συμμέτοχος και εμμέσως και συνένοχος σε μια ανθρωπιστική καταστροφή.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 22/11/2017

Η μάχη για τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς δείχνει αλλαγή των συσχετισμών στην ΕΕ

Μεγάλο ενδιαφέρον είχαν οι ψηφοφορίες που έγιναν τη Δευτέρα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τη μεταφορά των εδρών των δυο ευρωπαϊκών οργανισμών που θα εγκαταλείψουν αναγκαστικά το Λονδίνο λόγω του Brexit.

Δυο είναι τα βασικά συμπεράσματα:
α) φαίνεται ότι δεν λειτουργούν πια τα μπλοκ κρατών και οι περιφερειακές συμμαχίες όπως τις γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Τα ανατολικά κράτη-μέλη δεν στήριξαν μαζικά την υποψηφιότητα της Μπρατισλάβα για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, και η Σουηδία δεν ψήφισε αντίστοιχα την Κοπεγχάγη.
β) Η Γερμανία έχει κουράσει με την υπερσυγκέντρωση εξουσιών και ισχύος στους οικονομικούς θεσμούς της ΕΕ. Η πολυδιαφημισμένη υποψηφιότητα της Φρανκφούρτης για την έδρα του Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής πήρε μόνο 4 ψήφους! 

H Ελλάδα διεκδικούσε την έδρα του Ευρωπαϊκού ΕΟΦ αλλά ούτως ή άλλως δεν είχαμε και πολλές ελπίδες, καθώς η ελληνική πρόταση δεν ήταν ανάμεσα στις πληρέστερες από τις 19 που είχαν υποβληθεί.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 22/11/2017

Ήρθε η ώρα της αλήθειας για το Brexit

Μετά από πάνω από ένα χρόνο επίμονων προσπαθειών αποφυγής της πραγματικότητας, η βρετανική κυβέρνηση αναγκάζεται πια να αποδεχθεί την πραγματικότητα στο θέμα των διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τους όρους του Brexit.
Ενώ μέχρι πρόσφατα η Πρωθυπουργός Τερέζα Μέι απέφευγε επιμελώς να δεσμευθεί σε ένα συγκεκριμένο ποσό ως προς τις υποχρεώσεις της Βρετανίας προς της ΕΕ, η σκληρή στάση των 27 και το φάσμα της ασύντακτης εξόδου έχει αναγκάσει τη βρετανική κυβέρνηση να αλλάξει στάση και να ετοιμάζεται να καταθέσει πρόταση που θα κινείται στην περιοχή των 40 δισεκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα βρετανικών μέσων.
Πρόκειται για ένα κομβικό σημείο για τις σχέσεις της Βρετανίας με την ΕΕ, καθώς οι 27 και το Ευρωκοινοβούλιο έχουν καταστήσει σαφές με κάθε τρόπο, ότι δεν θα αποδεχθούν έναρξη των συζητήσεων για το μελλοντικό μοντέλο των σχέσεων ΕΕ και Βρετανίας, εάν προηγουμένως η Βρετανία δεν αποδεχθεί σε γενικές γραμμές το ποσό που θα αποδώσει στην ΕΕ με την αποχώρησή της.
Αυτό είναι και το πιο λεπτό και ουσιαστικό μέρος των διαπραγματεύσεων, καθώς ολόκληρη η στρατηγική της καμπάνιας για την αποχώρηση στηρίχθηκε στο προφανέστατα ψευδεπίγραφο σύνθημα ότι το Brexit θα εξοικονομούσε 350 εκατομμύρια λίρες κάθε εβδομάδα από τη συνεισφορά της Βρετανίας στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Είναι πραγματικά ειρωνικό το γεγονός πως η αυτή η αλλαγή στάσης της κυβέρνησης Μέι έγινε εφικτή αφού υποχώρησε ο Υπουργός Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος ήταν ο επίσημος εκφραστής του κίβδηλου συνθήματος των 350 εκατομμυρίων!
Η θεαματική αυτή 'kolotoumba' δεν είναι πάντως από μόνη της ικανή να προδιαγράψει ένα θετικό αποτέλεσμα για την κρίσιμη Ευρωπαϊκή Σύνοδο στις 14/15 Δεκεμβρίου. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δηλώνουν μεν ικανοποιημένοι που η βρετανική κυβέρνηση είναι έτοιμη να μιλήσει με 'πραγματικά νούμερα', αλλά θεωρούν ότι τα 40 δις δεν είναι αρκετά για να δοθεί το πράσινο φως στον Ευρωπαίο διαπραγματευτή Μισέλ Μπαρνιέ να προχωρήσει στην επόμενη φάση, και τονίζουν ότι εξίσου σημαντικό είναι το καθεστώς που θα διέπει τη σχέση της Ιρλανδίας με τη Βόρεια Ιρλανδία, καθώς η ΕΕ δεν αποδέχεται σε καμμία περίπτωση την ύπαρξη συνόρων και τελωνειακών ελέγχων.
Σε κάθε περίπτωση, η προσγείωση της Βρετανίας στην πραγματικότητα του Brexit αποτελεί και μια μεγαλειώδη ήττα του λαϊκισμού και των ψεύτικων υποσχέσεων. Οι Βρετανοί πολίτες μπορούν πλέον να συνειδητοποιήσουν ότι η ψήφος υπέρ του Brexit στο δημοψήφισμα του Ιουνίου 2016 υφαρπάχθηκε από ψεύτες δημαγωγούς και πως αυτό το ψέμα θα κοστίσει στους φορολογούμενους του Ηνωμένου Βασιλείου πολλά δισεκατομμύρια στερλίνες.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 22/11/2017

Ξανακτύπησε ο τσαρλατάνος Πρωθυπουργός

Τσίπρας: "Το QΕ δεν είναι τελικά τόσο κρίσιμο για την Ελλάδα όσο νομίζαμε"

Άλλη μια "αυταπάτη" για έναν τσαρλατάνο που παριστάνει τον Πρωθυπουργό της χώρας.
Από τις αρχές του 2016 μας είχαν ζαλίσει τον έρωτα με την "πιστωτική χαλάρωση" της ΕΚΤ, ως το μαγικό φίλτρο που θα πιεί το γαλατικό χωριό του Ελλαδιστάν και γίνει παντοδύναμο οικονομικά.

Γράφαμε κάποιοι ότι δεν πρόκειται να ενταχθεί η Ελλάδα στο QE λόγω της υπόθεσης του χρέους, αλλά αυτοί εκεί, επέμεναν. "Η Ελλάδα θα ενταχθεί στην πιστωτική χαλάρωση της ΕΚΤ και θα...θα...θα..."

Και μετά ήρθε βέβαια ο Ιούνιος του 2017 και η ΕΚΤ ανακοίνωσε πανηγυρικά ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ενταχθεί στο QE διότι δεν είναι βιώσιμο το χρέος της και η ΕΚΤ δεν επιτρέπεται να αγοράζει ομόλογα κρατών των οποίων το χρέος δεν είναι βιώσιμο.
Και τώρα ξαφνικά, μετά από δυο χρόνια, ο κύριος Τσίπρας ανακάλυψε ότι το QE δεν είναι "κρίσιμο" για τη χώρα.

Τώρα που είναι σαφές ότι η χώρα δεν θα ενταχθεί στο QE, τώρα ξαφνικά δεν είναι κρίσιμο.
Άλλος ένας σανός που μηρυκάσθηκε από τα γίδια του Τσίπρα και αποδείχθηκε αέρας κοπανιστός.

Τελικά, το μόνο που είναι κρίσιμο για την Ελλάδα είναι να φύγει αυτός ο άθλιος ψεύτης και αυτή η γελοία Κυβέρνηση.

Tuesday, December 5, 2017

Στα πρόθυρα περιφερειακής σύγκρουσης η Μέση Ανατολή

Ο Τραμπ ενημέρωσε σήμερατηλεφωνικά τον Παλαιστίνιο ηγέτηΜαχμούντ Αμπάς ότι το αμέσως προσεχές διάστημα έχει τη πρόθεση να δώσει εντολή για τη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.

Πρόκειται για μια χονδροειδέστατη πρόκληση που θα οδηγήσει σε νέα, μη προβλέψιμη κρίση το Παλαιστινιακό και ενδεχομένως να πυροδοτήσει και περιφερειακό πόλεμο αν η όψιμη σύγκλιση Χαμάς και Χεζμπολά λάβει και στρατιωτική διάσταση. Ήδη η Τουρκία διεμήνυσε πωςαν συμβεί αυτό θα διακόψει τις διπλωματικέςτης σχέσεις με το Ισραήλ.

Θεωρώ πως πρόκειται για μια προσχεδιασμένη προβοκάτσια σε συνεργασία με τον Νετανιάχου και τους Σαουδάραβες με σκοπό να προκαλέσουν την τελική αναμέτρηση με το Ιράν και τη Χεζμπολά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο και το timing, καθώς καθαρίζει εντελώς από το Ισλαμικό Κράτος ο χερσαίος διάδρομος Ιράν-Ιράκ-Συρία-Λίβανος και σύντομα θα μπορεί πλέον η Χεζμπολά να ανεφοδιάζεται από το Ιράν μέσω της χερσαίας οδού.

Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη γεωστρατική απειλή για την ευρύτερη περιοχή και φυσικά και για την Ελλάδα.

Friday, December 1, 2017

Δίωξη του συμβούλου ασφαλείας του Τραμπ στρατηγού Φλυν για ψευδορκία


Παραδόθηκε στο FBI πριν από λίγο ο πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Ντόναλντ Τραμπ στρατηγός Μάικλ Φλυν, ύστερα από τη δίωξη που άσκησε εναντίον του ο Ειδικός Ανακριτής Ρόμπερτ Μάλερ με την κατηγορία της ψευδούς ένορκης κατάθεσης για μια συνάντηση που είχε τον Ιανουάριο του 2017 με τον τότε Ρώσο πρέσβη στις ΗΠΑ.

Ο Φλυν θα οδηγηθεί σε λίγο στο Ομοσπονδιακό δικαστήριο της Ουάσιγκτον, όπου και θα του απαγγελθούν οι κατηγορίες, ενώ υπάρχουν πληροφορίες ότι θα δηλώσει ένοχος καθώς έχει έρθει σε συμφωνία με τον Ειδικό Ανακριτή για να παράσχει πληροφορίες για τις επαφές που είχε η ομάδα του Τραμπ με ανθρώπους του Κρεμλίνου.

Για τον Φλυν έχει ήδη αποκαλυφθεί ότι ενεργούσε ως έμμισθος πράκτορας της τουρκικής Κυβέρνησης και υπάρχουν πληροφορίες ότι προσπάθησε να οργανώσει απαγωγή του Τούρκου ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν με εντολές του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Τσαβούσογλου.


Ο κλοιός αρχίσει να σφίγγει και πολλοί που είχαν επαφές με τον Φλυν θα πρέπει να ανησυχούν.

Εδώ το παραπεμπτικό έγγραφo του Ειδκού Ανακριτή προς το ομοσπονδιακό δικαστήριο.

Το κακό κάρμα του Ταγίπ ευνοεί την Ελλάδα

Σημαντική δραστηριότητα παρατηρείται στον τομέα των ακινήτων από Τούρκους επενδυτές που αγοράζουν ελληνικά ακίνητα.

Τι έγινε και ξαφνικά μας αγάπησαν;
Τρεις βασικούς λόγους διακρίνω.

α) ο πληθωρισμός και η δραματική πτώση της τουρκικής λίρας προκαλούν αναζήτηση 'safe havens' για τους Τούρκους πολίτες που βλέπουν την αξία των χρημάτων τους να εξαϋλώνεται μέρα με τη μέρα.
β) οι διαπραγματεύσεις ΕΕ-Τουρκίας για την κατάργηση της βίζας έχουν βαλτώσει και το πρόγραμμα 'χρυσή βίζα' που παρέχει η αγορά σοβαρού ακινήτου στην Ελλάδα είναι πλέον πρακτικά ελκυστική για όσους Τούρκους θέλουν να ταξιδεύουν απρόσκοπτα στην Ευρώπη.
γ) οι τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα έχουν πλέον κτυπήσει πάτο και προσφέρονται για μεσομακροπρόθεσμη επένδυση. Αυτό σημαίνει ότι οι Τούρκοι διαβλέπουν παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη και βελτίωση της οικονομικής κατάστασης.

Πριν από 3-4 χρόνια ο Ερντογάν περιγελούσε την Ελλάδα και τώρα οι πολίτες της χώρας του την επιλέγουν ως safe haven για τα χρήματά τους. Κακό κάρμα έχει αυτός ο άνθρωπος.


Δεν θέλει ο Ευκλείδης προεδρία;

O Ευκλείδης ο Τσακαλώτος γιατί δεν έθεσε και αυτός υποψηφιότητα για την προεδρία του Eurogroup;

Δεν χαίρει εκτίμησης ανάμεσα στις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης;

😁  😎  😺

ΔΕΗ Σουηδίας

Εκπλήσσονται κάποιοι που η Ελλάδα έχει ηλεκτρικό ρεύμα με τιμές Σουηδίας, ενώ οι μισθοί είναι σχεδόν Βουλγαρίας.

Κάνετε λάθος αγαπητοί φίλοι. Οι μισθοί των απλών Ελλήνων πλησιάζουν της Βουλγαρίας. αλλά οι μισθοί των υπαλλήλων της ΔΕΗ πλησιάζουν της Σουηδίας, γι αυτό πληρώνεις και αντίστοιχη τιμή στο ηλεκτρικό ρεύμα.

Τιμές ηλεκτρικού ρεύματος (οικιακού και μη οικιακού) ανά kWh στις χώρες της Ευρώπης για το 1ο εξάμηνο του 2017 [πηγή: Eurostat]

Wednesday, November 29, 2017

Η Διεθνής Διαφάνεια στην Αθήνα για τους θεσμούς της Ευρωζώνης

Στην Αθήνα βρίσκεται σήμερα ο υπεύθυνος Ευρώπης της Διεθνούς Διαφάνειας Λίο Χόφμαν-Άξτχελμ, προσκεκλημένος του Δικτύου της Άννας Διαμαντοπούλου και του Ευρωπαίου Φιλελεύθερου, για ένα πρωϊνό εργασίας με προσωπικότητες της πολιτικής, της οικονομίας και της ενημέρωσης με θέμα τη διαφάνεια και τη δημοκρατική λογοδοσία στους θεσμούς της Ευρωζώνης.

Η Διεθνής Διαφάνεια έχει δημοσιεύσει πρόσφατα μια σειρά από πολύ ενδιαφέρουσες μελέτες για τους θεσμούς-πυλώνες της Ευρωζώνης, όπως είναι η ΕΚΤ, ο ESM και το Eurogroup.

Η κρίση της Ευρωζώνης, και ειδικά οι περιπτώσεις της Ελλάδας και της Κύπρου, κατέδειξαν το πόσο σημαντικό είναι να βελτιωθεί η διαφάνεια και η δημοκρατική λογοδοσία ειδικά της ΕΚΤ.

Μείνετε συντονισμένοι στον Ευρωπαίο Φιλελεύθερο για τα πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

To παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 22/11/2017

Νέο πρόσωπο στο κίνημα του Μακρόν εν μέσω διαμαρτυριών για έλλειμμα δημοκρατικών διαδικασιών

Το πολιτικό κίνημα του Γάλλου Προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν La République En Marche εξελέξε τον επικεφαλής του στο συνέδριο που διεξήχθηκε το Σαββατοκύριακο στη Λυών. Πρόκειται για τον Κριστόφ Καστανέ, ο οποίος ήταν και η επιλογή του Προέδρου και ο μόνος υποψήφιος για το ανώτατο αξίωμα του νεότευκτου κόμματος.


Ο Καστανέ είναι υφυπουργός παρά τω Προέδρω και θεωρείται ικανός και σοβαρός αλλά ο τρόπος που ουσιαστικά διορίστηκε από τον Μακρόν με συνοπτικές διαδικασίες προκάλεσε σοβαρές διαμαρτυρίες από πολλά μέλη του κινήματος. Ήδη 100 μέλη παραιτήθηκαν με δημόσια επιστολή τους, καταγγέλοντας αυταρχισμό και έλλειμμα δημοκρατικών διαδικασιών στη λήψη των αποφάσεων.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 21/11/2017

Εντείνονται οι διαπραγματεύσεις Κομισιόν-Σκοπίων ενόψει της Συνόδου του Φεβρουαρίου

Σε ιδιαίτερα εντατικούς ρυθμούς κινούνται οι επαφές και διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της κυβέρνησης των Σκοπίων για τις προενταξιακές διαδικασίες της πΓΔΜ.

Την προηγούμενη Τρίτη ήταν στις Βρυξέλλες ο αναπληρωτής Πρωθυπουργός Μπούγιαρ Οσμάνι και ο Υπουργός Εξωτερικών Νικόλα Ντιμιτρόφ και συναντήθηκαν σε ιδιαίτερο θερμό κλίμα με την Αντιπρόεδρο της Κομισιόν Φεντερίκα Μογκερίνι, η οποία δήλωσε ότι “το 2018 θα προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία να γίνει μη αναστρέψιμη η ενταξιακή πορεία” της πΓΔΜ.

Από χθες είναι στα Σκόπια ο Επίτροπος Χαν, ο οποίος συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ και οι δηλώσεις των δυο αξιωματούχων ήταν γεμάτες αισιοδοξία.

Φαίνεται ότι το Φεβρουάριο στη Σόφια θα κριθούν πολλά.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 21/11/2017

Το ριψοκίνδυνο πολιτικό παιχνίδι του κυρίου Λίντνερ

Σε σοβαρή πολιτική κρίση περιήλθε η Γερμανία από τα ξημερώματα της Δευτέρας μετά την απόφαση του κόμματος των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP) να αποχωρήσουν από τις διαπραγματεύσεις για τη συγκρότηση κυβέρνησης συνασπισμού με τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Πράσινους.

Ήταν εξαρχής γνωστό ότι οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα σε κόμματα με πολύ μεγάλες πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολες, αλλά κυριαρχούσε στο Βερολίνο ότι στο τέλος θα επικρατούσε η αίσθηση ευθύνης των πολιτικών για την ανάγκη ύπαρξης πολιτικής σταθερότητας στη χώρα.

Τελικά όμως αποδείχθηκε ότι δεν ήθελαν όλα τα κόμματα του υπό διαπραγμάτευση κυβερνητικού συνασπισμού να κάνουν την επώδυνη πολιτικά υπέρβαση. Ο ηγέτης του FDP Κρίστιαν Λίντνερ αποδεικνύεται ένας σκληρός τακτικιστής και ριψοκίνδυνος πολιτικός παίκτης, που δεν διστάζει να συγκεντρώσει επάνω στον ίδιο και το κόμμα του τα φαρμακερά βέλη του blame game των υπολοίπων κομμάτων και της πλειοψηφίας του Τύπου, προκειμένου να εξωθήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους σε μειονεκτική πολιτική ή εκλογική θέση.

Ένας καλοπροαίρετος παρατηρητής δυσκολεύεται να κατανοήσει γιατί το FDP τίναξε τις διαπραγματεύσεις στον αέρα για ένα θέμα όπως το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης των προσφύγων, τη στιγμή που ακόμη και οι Πράσινοι είχαν αποδεχτεί το ιδιαίτερα επώδυνο για αυτούς ταβάνι των 200.000 αφίξεων ετησίως. Προφανώς και πρόκειται για πολιτικό τακτικισμό και προσπάθεια αλίευσης ψηφοφόρων από το χώρο της υπερσυντηρητικής δεξιάς και των ξενοφοβικών ψηφοφόρων.

Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς αν αυτό το ριψοκίνδυνο και εθνικά ανεύθυνο πολιτικό παιγνίδι του FDP θα του αποδώσει πολιτικά και εκλογικά οφέλη. Είναι ισχυρό το ενδεχόμενο αυτή η κίνηση να τους γυρίσει μπούμερανγκ, καθώς οι Γερμανοί ψηφοφόροι δείχνουν ιστορικά απέχθεια σε τυχοδιωκτικές πολιτικές κινήσεις που αμφισβητούν ευθέως το πολιτικό consensus. Δεν θα πρέπει δε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο μιας κίνησης 'εθνικής υπέρβασης' από το SPD μέσω του σοσιαλδημοκράτη Προέδρου της Δημοκρατίας Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγιερ, ο οποίος έχει δηλώσει με έμφαση σε συνέντευξή του την Κυριακή ότι “πρέπει να εξαντληθούν πρώτα όλες οι δυνατότητες πριν οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές για δεύτερη φορά”. Ήδη μέρος του αστικού Τύπου ζητά τη συγκρότηση 'μεγάλου συνασπισμού' για να υπάρξει υπέρβαση του αδιεξόδου.

Βέβαια θα πρέπει να συνυπολογίσει κανείς ότι το προσφυγικό ζήτημα έχει προσλάβει πολύ μεγάλες διαστάσεις στη συνείδηση της γερμανικής κοινωνίας και δεν θα είναι απίθανο να επιβραβεύσουν τελικά οι Γερμανοί ψηφοφόροι ένα κόμμα που δεν φοβάται να θέσει σε κίνδυνο την πολιτική σταθερότητα στη χώρα προκειμένου να “αναδείξει” ένα πολύ σημαντικό για πολλούς ζήτημα ασφάλειας και εθνικής ταυτότητας.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι η Γερμανία εισήλθε σε αχαρτογράφητα νερά με πολύ αβέβαιη την τελική έκβαση αυτού του πολιτικού παιγνίου υψηλού ρίσκου.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα 'Φιλελεύθερος' στις 21/11/2017