Saturday, May 26, 2018

Σε πανικό ο Ερντογάν για τη λίρα

Ερντογάν: "Αδέλφια μου, όσοι έχετε δολάρια ή ευρώ κάτω από το μαξιλάρι, μετατρέψτε τα σε τουρκικές λίρες."
Έχει πανικοβληθεί εντελώς ο γελοίος. Φαίνεται πως κατάλαβε ότι πλέον παίζονται όλα.

Η ερχόμενη εβδομάδα θα είναι καθοριστική για την πορεία της λίρας μέχρι τις εκλογές.


Δείτε εδώ μια εξαιρετική ανάλυση από τον Martin Wolf:


Εις μνήμην Μιχάλη Παπαγιαννάκη

Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης ήταν μια πραγματικά μεγάλη πολιτική προσωπικότητα. Η μοναδική μεγάλη προσωπικότητα της Αριστεράς στη μεταπολιτευτική γενιά. Είχε στόφα Πρωθυπουργού.

Ηττήθηκε όμως από τις αστείες μετριότητες τύπου Κουβέλη και Παπαδημούλη που τον ζήλευαν μέχρι θανάτου και τη σκατίλα των τεταρτοδιεθνιστών και των Αλαβάνων του μετέπειτα Σύριζα. Αυτήν την εξαίρετη προσωπικότητα την έφαγαν οι κατσαρίδες. Αυτή είναι η ελληνική Αριστερά.

Αιωνία του η μνήμη.

Ανησυχία στην Τουρκία από τα drones των ΗΠΑ στην Ελλάδα

Σοβαρή ανησυχία έχει προκαλέσει στην Τουρκία η επιβεβαίωση των πληροφοριών για δημιουργία μιας ή και δυο βάσεων από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα για την εγκατάσταση στρατιωτικών drones, τα οποία θα είναι και αμυντικού (surveillance) αλλά και επιθετικού χαρακτήρα. Ο επιχειρησιακό σχεδιασμός των ΗΠΑ δεν στοχεύει βέβαια την Τουρκία αλλά η έλευση ενός στρατηγικού όπλου στο Αιγαίο προκαλεί σοβαρό εκνευρισμό στην Άγκυρα.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 25/5/2018

Δεν έπεισε τους επενδυτές η Τουρκία

Μόνο για λίγες ώρες κράτησε η ανακούφιση στην Άγκυρα από τη θεαματική αύξηση των τουρκικών επιτοκίων από την κεντρική Τράπεζα και την άνοδο της λίρας στα επίπεδα των 4,55 λιρών ανά δολλάριο από τα 4,92 που είχε φτάσει το μεσημέρι. Οι αγορές φαίνεται ότι δεν πείστηκαν και η λίρα πήρε πάλι την κατηφόρα προς τα επίπεδα των 4,75~4,80, και παρ' όλες τις ήπιες αντιδράσεις και του Ερντογάν (που δεν επανέλαβε τις γνωστές οργίλες αντιδράσεις του κατά των “κακών” αγορών”) και της Κυβέρνησης γενικότερα. Πρόκειται για πολύ ανησυχητική εξέλιξη, καθώς το εργαλείο των επιτοκίων δεν είναι ανεξάντλητο και τα συναλλαγματικά αποθέματα της Τουρκίας δεν είναι τεράστια. Είμαστε ακόμη στην αρχή.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 25/5/2018

Τα “σχεδόν ευρω-ομόλογα”

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκανε χθες μια ιδιαίτερα τολμηρή πρόταση, ανακοινώνοντας τα “SBBS”, τα “Sovereign Bond-Backed Securities” που είναι ουσιαστικά ένα παράγωγο χρηματοοικονομικό εργαλείο, σύμφωνα με το οποίο ομόλογα χωρών με την ίδια περίπου πιστοληπτικής αξιολόγησης θα μπορούν να “πακεταριστούν” και να χρησιμοποιηθούν ως επένδυση που θα έχει μικρότερη ρίσκο λόγω της μεγαλύτερης διάχυσης του κινδύνου. Πρόκειται για τη μετεξέλιξη μιας λίγο παλαιότερης πρότασης από μια ομάδα οικονομολόγων υπό τον Markus Brunnermeier (και στην οποία μετείχε και ο “δικός μας” Δημήτρης Βαγιανός), η οποία όμως βρίσκει σταθερά αντίθετες τις ευρωπαϊκές χώρες των “ΑΑΑ”, που θεωρούν ότι είναι ο δούρειος ίππος για την εφαρμογή των ευρω-ομολόγων. Θα έχει πάντως πολύ ενδιαφέρον πως θα αντιμετωπισθεί η πρόταση της Κομισιόν.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 25/5/2018

Πως κατακτήθηκε η Ιταλία από τον λαϊκισμό

Η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας που θα ορκισθεί τις επόμενες ημέρες και συγκροτείται από τη συμμαχία των λαϊκιστών του Κινήματος 5 Αστέρων με την εθνικιστική Λέγκα (πρώην “του Βορρά”) είναι το αποτέλεσμα της “υπερίσχυσης” του λαϊκισμού επί του ορθού και φιλοευρωπαϊκού λόγου στην ιταλική κοινωνία. Πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία ήταν καθ'όλα αναμενόμενη και προβλέψιμη και οφείλεται σε πολύ συγκεκριμένες αιτίες.

Οι ρίζες του φαινομένου μπορούν να αναζητηθούν βαθιά πίσω στην ιταλική Ιστορία και στον ελλιπή εκσυγχρονισμό της χώρας σε όλα τα επίπεδα, όπως και στο βαθμό διαφθοράς της πολιτικής εξουσίας, του δημόσιου τομέα, των μέσων ενημέρωσης, της δικαιοσύνης, αλλά και της ίδιας της κοινωνίας. Με λίγα λόγια η χώρα εντάχθηκε ανέτοιμη στην ΟΝΕ και δεν εφάρμοσε τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για να συνεχίσει να έχει ανταγωνιστική Οικονομία χωρίς να έχει πλέον το εργαλείο της νομισματικής πολιτικής και των υποτιμήσεων του νομίσματος, ούτε όμως τη δυνατότητα ανεξέλεγκτου δανεισμού του δημοσίου τομέα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αν δει κανείς τα διαγράμματα του ιταλικού ΑΕΠ σε ιστορική συνέχεια, θα δει ότι η καθίζηση της ιταλικής Οικονομίας ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας του '90 και ιδίως όταν κλείδωσαν οι ισοτιμίες των ευρωπαϊκών νομισμάτων στο πάλαι ποτέ ECU, το οποίο μετεξελίχθηκε αργότερα στο ευρώ. Εδώ είναι και η πρώτη αποτυχία της ιταλικής πολιτικής, οικονομικής και πνευματικής ελίτ να αλλάξει το δημοσιονομικό και οικονομικό μοντέλο της χώρας. Και οι κυβερνήσεις της Δεξιάς υπό τον Μπερλουσκόνι αλλά και της Κεντροαριστεράς υπό τους Πρόντι και Ντ' Αλέμα δεν μπόρεσαν ή δεν ήθελαν να αλλάξουν τα πράγματα. Το πρόβλημα διογκώθηκε δραματικά από την ιδεολογική ηγεμονία της κρατικιστικής σκέψης, η οποία είχε βρει τον εύκολο στόχο της Συνθήκης του Μάαστριχτ και της “γερμανικής ηγεμονίας” της Ευρώπης για να ρίχνει το φταίξιμο για την υποανάπτυξη και την ανεργία που μάστιζε τη χώρα. Ελάχιστες προσωπικότητες, όπως ο Μάριο Μόντι, βρέθηκε να μιλήσουν στην κοινωνία και να θίξουν τις κακοδαιμονίες της ιταλικής δημόσιας διοίκησης και της Οικονομίας, και αυτοί εξοβελίστηκαν στο πυρ το εξώτερο ως “γερμανόδουλοι”, “νεοφιλελεύθεροι” κλπ.

Φτάσαμε έτσι στη διακυβέρνηση Ρέντσι, ο οποίος προσπάθησε να ισορροπήσει και στις δυο βάρκες, προωθώντας κάποιες μεταρρυθμίσεις αφ' ενός και κατηγορώντας την Ευρωπαϊκή Ένωσ και τη Γερμανία παράλληλα. Όταν όμως το τσουνάμι του λαϊκισμού συμπαρασύρει μια ολόκληρη κοινωνία, τότε η πλειοψηφία θα πάει με τους καθαρούς λαϊκιστές και όχι με τους λαϊκιστές light. Έτσι φτάσαμε στη συγκυβέρνηση Κ5Α-Λέγκας, η οποία φέρεται να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης άνω το 60% των πολιτών, σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Τώρα πλέον, το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς είναι να δει τη διακυβέρνηση των λαϊκιστών και να αναμένει τη διάψευση των λαϊκιστικών προσδοκιών. Είναι πολύ πιθανό όμως, η αναπόφευκτη διάψευση και προσγείωση στην πραγματικότητα να κοστίσει ακριβά και στην Ιταλία αλλά και στην Ευρώπη ευρύτερα.


Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 25/5/2018

Η αρχή της ιταλικής κρίσης

Όσοι παρακολουθήσαμε από κοντά την ελληνική κρίση από το 2009 και μετά, μας φαίνονται οι εξελίξεις στην Ιταλία σαν ένα remake της ίδιας ταινίας. Νέα κυβέρνηση με πρόγραμμα δημοσιονομικής επέκτασης ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας, τα επιτόκια των ομολόγων αρχίζουν να ανεβαίνουν, οι οίκοι αξιολόγησης αρχίζουν τις υποβαθμίσεις, τα επιτόκια ανεβαίνουν ακάθεκτα, η νέα κυβέρνηση καταγγέλει τις “αγορές”, αδυναμία δανεισμού, χρεοκοπία.

Η χθεσινή ημέρα στην Ιταλία έχει τα συστατικά της αρχής ενός νέου δράματος στην Ευρωζώνη. Τα επιτόκια των ιταλικών ομολόγων άρχισαν χθες να ανεβαίνουν δραματικά, οι μετοχές των ιταλικών Τραπεζών να πέφτουν σημαντικά, ενώ σοβείται και συνταγματική κρίση αφού ο Πρόεδρος Ματαρέλα αρνείται να αποδεχθεί τον διορισμό στη θέση του Υπουργού Οικονομικών του 82χρονου καθηγητή Πάολο Σαβόνα λόγω των αντι-ευρώ απόψεών του. Ο ηγέτης της Λέγκα Ματέο Σαλβίνι αντέδρασε στο Twitter γράφοντας “είμαι πραγματικά εξοργισμένος”, ενώ οι οπαδοί της νέας κυβέρνησης άρχισαν καμπάνια στα social media με το hashtag “Vogliamo Savona” (“Θέλουμε τον Σαβόνα”).

Αργά το βράδυ ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's έβγαλε μια πολύ σκληρή ανακοίνωση προαναγγέλοντας υποβάθμιση της αξιολόγησης της Ιταλίας, λόγω: 1) “του σημαντικού κινδύνου ουσιαστικής αποδυνάμωσης της δημοσιονομικής ευρωστίας της Ιταλίας εξ αιτίας των δημοσιονομικών σχεδίων της νέας κυβέρνησης συνασπισμού”, και 2) “του κινδύνου να ανασταλούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και να ανατραπούν ήδη εφαρμοσθείσες, όπως η ασφαλιστική μεταρρύθμιση του 2011”, γνωστή ως νόμος Φορνέρο.
Η αξιολόγηση της Ιταλίας είναι αυτήν τη στιγμή δυο βαθμίδες πάνω από την κατηγορία "junk" ("σκουπίδια"). Αν και οι 4 οίκοι την υποβαθμίσουν κατά δυο μονάδες, τότε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θα μπορεί πλέον να αγοράζει τα ομόλογα της Ιταλίας στα πλάισια του QE και δεν θα δέχεται τα ιταλικά ομόλογα ως ενέχυρο για δανεισμό από τις ιταλικές Τράπεζες.

Η συνέχεια επί της οθόνης...