Thursday, June 22, 2017

Ομολογία εγκλήματος

Είπε πως αποδέχθηκε το 3ο Μνημόνιο τον Ιούλιο 2015 "για να μην γίνει η χώρα κομμάτια".

Ποιος έφερε όμως κ. Τσίπρα τη χώρα στα πρόθυρα να "γίνει κομμάτια";

Μήπως ο Γκίκας Χαρδούβελης; Μήπως οι Σαμαροβενιζέλοι;
Μήπως οι Μενουμευρώπηδες;


Αποδεικνύεται πλέον περίτρανα πως είχαμε δίκιο όσοι προειδοποιούσαμε στα τέλη του '14 για κίνδυνο εθνικής καταστροφής.
Θυμάμαι τι άκουσα το Δεκέμβρη του 2014 όταν έγραψα ότι η χώρα μπαίνει σε "πορεία προς νέο Σαγγάριο".

Και έρχεται τώρα ο άνθρωπος που οδήγησε τη χώρα στο χείλος της απόλυτης καταστροφής και μας ζητά να του πούμε και ευχαριστώ που δεν μας έριξε στο βάραθρο.

Γι αυτό και ζητά συναίνεση στα μέτρα αφού μας "έσωσε" από την καταστροφή.

Εθνικός εγκληματίας.

Tuesday, June 20, 2017

Αρχίζει να διαφαίνεται Ειδικό Δικαστήριο για τον Τόσκα

Κόλαφο αποτελούν τα στοιχεία που κατέθεσε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ενώ ο Νίκος Φίλης παραδέχθηκε σήμερα σε συνέντευξή του στον Ant-1 ότι γίνονται “επαναπροωθήσεις Τούρκων στρατιωτικών στον Έβρο από μασκοφόρους, για τις οποίες δεν έχουν δοθεί πειστικές απαντήσεις από το αρμόδιο Υπουργείο”.

Μήνυση με συγκεκριμένα στοιχεία

Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα Παρασκήνιο, στις αποκαλύψεις με συγκεκριμένα στοιχεία και λεπτομέρειες που έκανε η Ένωση αναφέρει ότι σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις Τούρκοι αντικαθεστωτικοί, που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, συνελήφθησαν, οδηγηθήκαν με αστυνομικά αυτοκίνητα στις όχθες του Έβρου και στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Τούρκους αστυνομικούς, που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου έχει στα χέρια της και μελετά την πολυσέλιδη μηνυτήρια αναφορά της Ένωσης, στην οποία περιλαμβάνονται ονόματα, ημερομηνίες, αριθμοί αυτοκινήτων, τοποθεσίες και λεπτομέρειες για τον τρόπο της παράδοσης.

Σύμφωνα με τη μηνυτήρια αναφορά, οι περιπτώσεις που περιγράφονται είναι οι εξής:

Παραβιάζεται το κράτος δικαίου «Οι άτυπες επαναπροωθήσεις από την Ελλάδα στην Τουρκία ατόμων που ενδεχομένως δικαιούνται διεθνούς προστασίας όχι μόνο δεν έχουν τερματιστεί, αλλά φαίνεται ότι διενεργούνται συντεταγμένα, παραβιάζοντας κάθε έννοια κράτους δικαίου. Ένα πρόσφατο συμβάν με ονοματεπώνυμο αναδεικνύει τις πραγματικές διαστάσεις της πρακτικής αυτής.

Σύμφωνα με καταγγελία που μας έχει περιέλθει: Ο Murat Capan ήταν δημοσιογράφος στο περιοδικό “Nokta”. Υπέστη διώξεις και εν τέλει καταδικάστηκε ερήμην σε 22,5 χρό- νια φυλακή για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και απόπειρα ανατροπής του πολιτεύματος.

Πέρασε κρυφά με βάρκα από τον Έβρο στις 6 το πρωί της 24ης Μαΐου 2017, μαζί με δύο ακόμα φίλους του, στην ελληνική πλευρά. Περπατώντας έφτασαν στο Διδυμότειχο, όπου εντοπίστηκαν από αστυνομικούς και οδηγήθηκαν στο Τμήμα. Εκεί ζήτησαν να καταθέσουν αίτημα ασύλου. Στο ΑΤ ήταν επίσης μια οικογένεια Τούρκων με τρία παιδιά που είχαν περάσει τον Έβρο. Μετά από λίγο, τους ανακοινώθηκε ότι θα τους μεταφέρουν στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τους επιβίβασαν σε άσπρο βαν.

Σε λίγο το βαν συναντήθηκε με άλλο αυτοκίνητο και τους οδήγησαν σε χωράφι. Ομάδα πέντε ένοπλων μασκοφόρων, με φόρμα παραλλαγής, χωρίς να μιλάνε καθόλου, τους οδήγησε στο ποτάμι. Καθώς είδαν ότι υπήρχε εκεί φουσκωτή βάρκα, οι Τούρκοι διαμαρτυρήθηκαν και επανέλαβαν έντονα ότι επιθυμούν να καταθέσουν αίτημα ασύλου. Τους έδεσαν τα χέρια και τους επιβίβασαν όλους μαζί στη βάρκα, την οποία οδήγησαν δύο μασκοφόροι στην απέναντι όχθη κοντά σε τουρκικό φυλάκιο, όπου και τους εγκατέλειψαν. Εκεί, ύστερα από λίγο, τους βρήκαν Τούρκοι αστυνομικοί. Ο Murat Capan βρίσκεται ήδη στη φυλακή, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η οικογένεια επίσης βρίσκεται υπό κράτηση».

Διερεύνηση των καταγγελιών «Η επαναπροώθηση παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο και ασφαλώς δεν έγινε με πρωτοβουλία των αστυνομικών της περιοχής. Απαι- τούμε την άμεση διερεύνηση του περιστατικού και απαντήσεις για την τακτική που ακολουθείται στα σύνορα από τους αρμόδιους υπουργούς.

Η “Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου” έχει ήδη απευθύνει αίτημα για τη διερεύνηση του περιστατικού και προς την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες», επισημαίνεται στη μηνυτήρια αναφορά. Λίγες μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις αρχές Ιουνίου, καταγγέλλεται και άλλη περίπτωση βίαιης απέλασης και μάλιστα μικρών παιδιών.
Ακόμη και μωρά!

Τα γεγονότα στη μηνυτήρια αναφορά περιγράφονται ως εξής: «Σύμφωνα με νέα καταγγελία που λάβαμε, στις 2 Ιουνίου στις 9:00 π.μ. διενεργήθηκε μία ακόμα επαναπροώθηση με βάρκα στον Έβρο. Κοντά στο Διδυμότειχο, η Αστυνομία παρέδωσε σε ομάδα ένοπλων μασκοφόρων ανθρώπους οι οποίοι δήλωσαν ότι επιθυμούν διεθνή προστασία στην Ελλάδα επειδή διώκονται στην Τουρκία. Αυτήν τη φορά η βίαιη επαναπροώθηση αφορά τον Mustafa Can, τη σύζυγό του και τα τέσσερα παιδιά τους, εκ των οποίων το ένα βρέφος, καθώς επίσης και τους Yi lmaz Erdogan, Fethullah Catal και έναν ακόμα άνδρα, τα στοιχεία του οποίου δεν μας είναι ακόμα γνωστά. Η ΕλΕΔΑ έχει στη διάθεσή της τα στοιχεία του βαν της Ελληνικής Αστυνομίας που μετέφερε τους αιτούντες διεθνή προστασία.

Η άτυπη και βίαιη επαναπροώθηση οποιουδήποτε προσώπου θεωρείται πράξη βίας και παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Η συστηματική όμως, όπως προκύπτει, και συντεταγμένη επαναπροώθηση ανθρώπων που ζητούν άσυλο και οι οποίοι στη χώρα τους διώκονται ως αντιφρονούντες συνιστά πολιτικό μακιαβελισμό χωρίς προηγούμενο.

Οι όποιες πολιτικές και διπλωματικές ισορροπίες με τη γειτονική χώρα δεν δικαιολογούν μια πολιτική που παραδίδει “κεφαλές επί πίνακι”. Ένα κράτος δικαίου δεν υποτιμά σε τέτοιον βαθμό την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια». Στο μεταξύ, σε διενέργεια αυτεπάγγελτης έρευνας για το ζήτημα των μαζικών επαναπροωθήσεων Τούρκων αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα αποφάσισε να προχωρήσει ο Συνήγορος του Πολίτη, μετά τη μαζική κατακραυγή από διεθνείς θεσμικούς φορείς τις προηγούμενες ημέρες για το ζήτημα.

Πολιτικές εντολές

Είναι προφανές ότι μια τόσο παράνομη και σκοτεινή διαδικασία δεν μπορεί να έχει δρομολογηθεί από στελέχη των υπηρεσιών ασφαλείας ερήμην της πολιτικής ηγεσίας. Για να υπάρξει συντονισμός και με τις τουρκικές υπηρεσίες ασφαλείας είναι επίσης προφανές ότι υπάρχει συντονισμός αυτής της επιχείρησης σε ανώτερο και μάλλον και ανώτατο πολιτικό επίπεδο. Όλα αυτά οδηγούν σε πολιτικές και ποινικές ευθύνες του αρμόδιου Υπουργού Νίκου Τόσκα και ενδεχομένως και του Αλέξη Τσίπρα.

Monday, June 19, 2017

Υπάρχει χώρος στην Ελλάδα για το Προοδευτικό Κέντρο;

Η νίκη του Εμανουέλ Μακρόν στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας και η διαφαινόμενη καθολική επικράτηση του κόμματός του στις βουλευτικές εκλογές πυροδότησαν έναν κύκλο συζητήσεων και στην Ελλάδα για το αν μπορεί να υπάρξει και στην Ελλάδα ένα Προοδευτικό Κέντρο, το οποίο θα μπορούσε, αν όχι να κυριαρχήσει, τουλάχιστον να αποτελέσει έναν ισχυρό πολιτικό πόλο που θα έσπαγε το κλασικό δίπολο Αριστεράς-Δεξιάς και θα προωθούσε πολιτικές που θα έφερναν τη σφραγίδα του “νέου προοδευτισμού”.

Τι είναι ο “Νέος Προοδευτισμός”;
H έννοια του πολιτικού Κέντρου έχει λοιδορηθεί συχνά ως ένα ακαθόριστο «άχρωμο» μόρφωμα που προσπαθεί να δημιουργήσει ένα πολιτικό χώρο που ουσιαστικά δεν υπάρχει, αφού το κυρίαρχο δίπολο Αριστεράς-Δεξιάς υποτίθεται πως δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.

Είναι όμως πραγματικά έτσι; Οι παγκόσμιες εξελίξεις των τελευταίων είκοσι ετών δείχνουν ολοένα και πιο έντονα ότι τα ιστορικά ιδεολογικά σχήματα αδυνατούν να παράξουν τις πολιτικές λύσεις που απαιτούν οι σύγχρονες προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης, της κοινωνικής ανισότητας, της τεχνολογικής και ψηφιακής επανάστασης και της χαμηλής ανάπτυξης και απασχόλησης.

Από την εποχή της δεκαετίας του ’90 με τον «Τρίτο δρόμο» του πολιτικού στοχαστή Άντονυ Γκίντενς, μέχρι τον «Νέο Προοδευτισμό» της δεκαετίας του 2010 του Μπαράκ Ομπάμα και πρόσφατα του Εμανουέλ Μακρόν, το πρόταγμα του «προοδευτικού Κέντρου» είναι η παραγωγή μιας συνεκτικής κυβερνητικής πρότασης η οποία θα καταπολεμά τις κοινωνικές ανισότητες χωρίς να δημιουργεί εμπόδια στην οικονομική ανάπτυξη. Μιας πρότασης που θα ξεπερνά τον αριστερό και τον δεξιό συντηρητισμό και δίνει ουσιαστικές λύσεις στα σύγχρονα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα.

Η ελληνική πραγματικότητα
Στην πρόσφατη ελληνική Ιστορία θα δυσκολευτεί κανείς να παραδείγματα πολιτικών που προσέγγισαν αυτές τις ιδέες. Ίσως κάποιες πλευρές των πολιτικών που προσπάθησαν να εφαρμόσουν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το 1990-1993 και ο Κώστας Σημίτης το 1996-2004 να εμπεριέχουν τα πρώτα δείγματα του νέου προοδευτισμού. Συνολικά όμως, η φύση και ο τρόπος λειτουργίας της πολιτικής ζωής στην Ελλάδα καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη την άνθιση μιας τέτοιας πολιτικής πρότασης. Ο άκρατος λαϊκισμός, οι ιδεολογικές ταμπέλες, ο εκλογικός νόμος και η ευρύτατα διαδεδομένη κρατικιστική νοοτροπία κάνουν τις ιδέες του προοδευτικού Κέντρου a priori αντιδημοφιλείς στην πλειοψηφία των πολιτών.

Τα επτά (και σύντομα οκτώ) χρόνια των Μνημονίων και η προφανής ανάγκη για ένα νέο εθνικό αφήγημα που θα οδηγήσει τη χώρα μακριά από τις παθογένειες του παρελθόντος, ενδεχομένως να αποτελούν μια βάση για να απευθυνθεί κανείς στην κοινωνία με μια καινούργια πολιτική πρόταση.
Όλο και περισσότεροι πολίτες αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι οι πρακτικές του στείρου κρατικισμού, του προστατευτισμού με δανεικά και της παραχολογίας των ελλειμμάτων έχουν συνολικά αποτύχει και δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να σταθούν στο μεταμνημονιακό τοπίο που αρχίζει δειλά-δειλά να διαφαίνεται για τα επόμενα χρόνια και δεκαετίες. Η δέσμευση της χώρας για πρωτογενή πλεονάσματα για τα επόμενα 40 χρόνια καθιστούν αναξιόπιστη την οποιαδήποτε διακήρυξη παροχών. Η δραματική κρίση του ασφαλιστικού συστήματος είναι μια ζωντανή απόδειξη ότι η μόνη λύση για τη σωτηρία των συντάξεων είναι η οικονομική ανάπτυξη με όρους βιωσιμότητας και απασχόλησης. Τα δραματικά κενά στον χώρο της κοινωνικής πολιτικής και η ευρεία φτωχοποίηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας κάνουν επιτακτική τη συνολική αναθεώρηση του ρόλου και των παρεμβάσεων του Κράτους.

«Ναι, αλλά με ποιούς;»
Τα λογικά ερωτήματα που θα έθετε κάποιος είναι «ποιος θα εκφράσει την πολιτική πρόταση του Προοδευτικού Κέντρου;» και «υπάρχει ο Έλληνας Μακρόν»;

Είναι γεγονός ότι πρόσωπα και φορείς που εκφράζουν προοδευτικές μεταρρυθμιστικές απόψεις υπάρχουν και στη Δημοκρατική Συμπαράταξη και στην Νέα Δημοκρατία, αλλά φαίνεται ότι αποτελούν ακόμη μειοψηφία. Η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δίνει ελπίδες ότι το παραδοσιακό κόμμα της Δεξιάς μπορεί να κάνει ένα ποιοτικό άλμα από τον συντηρητικό κρατισμό αλλά η νοοτροπία που διακατέχει πολλά στελέχη της και ένα μεγάλο μέρος της κομματικής της βάσης πρέπει να μας κάνουν ιδιαίτερα επιφυλακτικούς.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη ταλανίζεται από μια κρίση ταυτότητας που συνοψίζεται στο δίλημμα «αναπαλαίωση του ΠΑΣΟΚ» ή «μετάβαση προς την προοδευτική σοσιαλδημοκρατία;». Το στρατηγικό σχέδιο που φαίνεται να έχει επιλέξει η ηγεσία τους σχήματος φαίνεται να επιλέγει καθαρά την πρώτη λύση, προσβλέποντας στον επαναπατρισμό των παλαιών ψηφοφόρων, οι οποίοι εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ το 2012 και το 2015 γοητευμένοι από τις μαγικές λύσεις ακατάσχετης παροχολογίας του Σύριζα. Το επερχόμενο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αναμένεται να αποσαφηνίσει σε μεγάλο βαθμό την κατεύθυνση που θα πάρει το κόμμα της κεντροαριστεράς, ενώ αναμένεται με μεγάλη ενδιαφέρον η στάση που θα πάρει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο επιχειρηματολογεί εμφατικά υπέρ ενός νέου πολιτικού αφηγήματος που θα εκφράσει το Προοδευτικό Κέντρο.

Το Ποτάμι και η νεοσύστατη Ώρα Αποφάσεων βρίσκονται ιδεολογικά πιο κοντά στο χώρο του Προοδευτικού Κέντρου, και διαθέτουν και ενδιαφέρουσες προτάσεις και στελέχη με μεταρρυθμιστική εμπειρία αλλά έχουν μικρή δημοσκοπική εμβέλεια. Αν τελικά αποφασίσουν να συνεργαστούν μεταξύ τους, θα αποτελέσουν μια ελκυστική πρόταση για τους πολίτες του μεσαίου χώρου που δεν έχουν πειστεί από τη μεταρρυθμιστική αξιοπιστία των άλλων κομμάτων.

«Ποιος θα είναι ο αρχηγός;»
Στα χείλη πάντως των περισσότερων ενδιαφερομένων βρίσκεται το ερώτημα «και ποιος θα είναι ο αρχηγός» που θα ηγηθεί του Προοδευτικού Κέντρου; Το παράδειγμα του Μακρόν δημιουργεί την προσδοκία ενός νέου Μεσσία, ο οποίος θα συνεπάρει τις μάζες και θα δημιουργήσει τον πολιτικό σεισμό που θα αναδείξει το Προοδευτικό Κέντρο σε κυρίαρχο παίκτη του πολιτικού συστήματος.

Η συζήτηση όμως για την ανάδειξη του «Έλληνα Μακρόν» είναι αδιέξοδο, καθώς αφενός δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος 40άρης με επαρκή πολιτική και κυβερνητική εμπειρία, και αφετέρου οι πολίτες έχουν γίνει πλέον πολύ καχύποπτοι σε οποιονδήποτε παρουσιάζεται ως νέος Μεσσίας. Η περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα και ο τρόπος που διέψευσε τις ελπίδες των πολιτών είναι καταλυτική.

Προς τις εκλογές
Με δεδομένη λοιπόν τη δυσκολία εξεύρεσης νέου Μεσσία, το ερώτημα που τίθεται είναι πως πρέπει να πορευθεί αυτός ο χώρος;
Δεδομένων των δυσκολιών συνεννόησης και έλλειψης εμπιστοσύνης για την συγκρότηση ενός νέου πολιτικού φορέα στο χώρο του Προοδευτικού Κέντρου, η πλέον ρεαλιστική φόρμουλα θα ήταν μια συμφωνία συγκρότησης κοινού εκλογικού σχηματισμού από τους υπάρχοντες φορείς και προσωπικότητες, με βάση μια πολιτική πλατφόρμα που θα αποτελέσει και τη βάση για τη δημιουργία σε δεύτερο χρόνο του Προοδευτικού Κέντρου.
Ένα τέτοιο σχήμα θα μπορούσε να διεκδικήσει με πολλές πιθανότητες την είσοδο στη Βουλή με ικανό αριθμό βουλευτών και τη συμμετοχή με προγραμματικές θέσεις σε μια μεταρρυθμιστική Κυβέρνηση συνεργασίας, με στόχο ένα νέο προοδευτικό αφήγημα για τη χώρα.


To παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στις 18 Ιουνίου 2017 στην Κυριακάτικη Ελευθερία του Τύπου

Sunday, June 18, 2017

Η Ελλάδα μπλόκαρε σχέδιο δήλωσης της ΕΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα

Η Ελλάδα μπλόκαρε σχέδιο δήλωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, το οποίο καταδίκαζε τις διώξεις κατά αντιφρονούντων και ακτιβιστών στην Κίνα.

Αξιωματούχος του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε στο Reuters ότι η Ελλάδα μπλόκαρε το σχέδιο απόφασης επειδή στο κείμενο ασκείται "μη εποικοδομητική κριτική" στην Κίνα και πως αυτά τα θέματα είναι προτιμότερο να "συζητηθούν σε διμερές επίπεδο με την Κίνα" και όχι στα Ηνωμένα Έθνη.

Οι ξεφτιλισμένοι Τσίπρας και Κοτζιάς κατάντησαν τη χώρα το πουτανάκι των απανταχού της γης δικτατόρων.



Sunday, June 11, 2017

Συντριπτική νίκη του κόμματος του Μακρόν στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία

Μεγάλη νίκη του κόμματος La République En Marche του Εμανουέλ Μακρόν στον πρώτο γύρο των βουλευτικών εκλογών στη Γαλλία.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του ινστιτούτου Ipsos το κόμμα του Μακρόν θα καταλάβει τελικά 415~455 έδρες και θα πετύχει με μεγάλη άνεση το όριο της απόλυτης πλειοψηφίας που είναι 289 έδρες.
Βαριά ήττα για τους Σοσιαλιστές που χάνουν περίπου το 90% των εδρών και θα εκλέξουν 20~30 βουλευτές και καταποντισμός του Εθνικού Μετώπου της Λε Πεν που δεν θα καταφέρει κάν να συγκροτήσει κοινοβουλευτική ομάδα εκλέγοντας το πολύ 5 βουλευτές.
Ήττα και για τη Δεξιά, η οποία το πολύ να φτάσει τις 110 έδρες.

Όπως πολύ εύστοχα είπε ένας βουλευτής των Σοσιαλιστών απόψε: "ήρθε μια μαύρη τρύπα που τη λένε En Marche και ρούφηξε μέσα της ολόκληρο το πολιτικό σύστημα"!

Saturday, June 10, 2017

Άξιος

Με τον Μανώλη Γλέζο μπορεί να διαφωνεί κανείς πολιτικά, αλλά έχει δυο σημαντικά χαρίσματα. Έχει επίγνωση της έννοιας 'ύβρις' και είναι και λεβέντης.
Με την κίνησή του σήμερα στο Δίστομο έβαλε στη θέση τους όλα τα κενόδοξα θρασίμια της δήθεν Αριστεράς που πουλάνε τζάμπα μισαλλοδοξία.
Άξιος.


φωτό: photo studio Helen

Τεράστια κατολίσθηση στο λιγνιτορυχείο Αμυνταίου της ΔΕΗ, κινδυνεύει το χωριό Ανάργυροι

Τεράστια κατολίσθηση σήμερα στο λιγνιτορυχείο Αμυνταίου της ΔΕΗ απειλεί να καταπιεί ολόκληρο το διπλανό χωριό Ανάργυροι.


Να μην βάλουμε όμως ανεμογεννήτριες​ γιατί θα προσβάλλουμε την αισθητική του τοπίου.

Όταν ανακαλυφθεί η μετατροπή της ελληνικής μαλακίας σε βιομάζα θα λύσουμε συνολικά το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας.